Open-minded perception Onze waarneming is nooit 100% objectief. We kijken met onze eigen bril: Onze persoonlijke visie op de werkelijkheid. De concepten waarmee we observaties ordenen. Misverstand: wetten/theorieën ontstaan niet vanzelf. Je kunt patronen zien door observatie. Maar die worden pas een “theorie” als de onderzoeker ze interpreteert. Het inductieprobleem Inductie kent 2 vormen: a) Volledige inductie (full induction) Je onderzoekt alle gevallen. Voorbeeld: Alle leerlingen in de klas zijn getest. Alle leerlingen hebben een smartphone. Conclusie: alle leerlingen in de klas hebben een smartphone. ➝ Zeker, maar saai: je leert niets nieuws, want je wist het al. b) Onvolledige inductie (incomplete induction) Je onderzoekt slechts een deel en trekt een algemene conclusie. Voorbeeld uit je tekst: Ik heb een aantal films met Dustin Hoffman gezien. Al die films waren goed. Conclusie: alle films met Dustin Hoffman zijn goed. ➝ Interessant, maar onzeker: misschien zijn er slechte films die je nog niet gezien hebt. David Hume’s kritiek: Via inductie kun je nooit zeker zijn over de toekomst of nog onbekende gevallen. Voorbeeld: Tot nu toe komt de zon elke dag op. Conclusie: de zon komt morgen ook op. Logisch, maar niet absoluut zeker.

1. Onderzoek van een bepaald type organisatie → brede empirische data verzamelen.
2. Algemene theoretische kennis over organisaties opbouwen.
3. Toepassen op specifieke organisatie, groep of situatie.

van specifiek naar algemeen redeneren. Uit een bepaald aantal observaties -> algemene conclusie trekken

ontkennend redeneren

bevestigend redeneren.

Formele logica kijkt niet of een conclusie in de praktijk waar (true) is. Het kijkt alleen of de structuur van de redenering geldig (valid) is. Valid (geldig) = de manier van redeneren klopt → de conclusie volgt logisch uit de premissen. True (waar) = de inhoud van de premissen klopt met de werkelijkheid.

algemeen -> specifiek

Twee soorten kennis: Wat is het geval? → beschrijvende kennis (descriptive knowledge) Waarom is dit het geval? → verklarende kennis (explanatory knowledge)

• Wetenschap = een methode van onderzoek → manier om te leren en kennis op te doen over de wereld om ons heen.
• Logica geeft een manier om met kennis te redeneren (zie ook Hoofdstuk 2).
• Kritisch denken en bevragen is essentieel om vooroordelen te herkennen en tegen te gaan en om kennis te ontwikkelen.

redeneerde over dingen zonder zintuigelijke waarnemeing als basis voor kennis

volhardend

je gedraagt je op zo’n manier dat je verwachting uiteindelijk werkelijkheid wordt.

het selectief verzamelen van bewijs dat jouw standpunt ondersteunt, en het negeren van bewijs dat dit zou kunnen tegenspreken.

kan je helpen om bij je standpunt te blijven als de publieke opinie het niet eens is met jouw ideeën of manier van werken, maar kan onderzoek ook belemmeren door bepaalde thema’s als “no-go” te bestempelen.

kan onderzoek de goede richting op sturen, maar kan je ook belemmeren om je eigen ideeen te ontwikkelen.

Indivuden passen hun gedachten aan de groep aan

onnauwkeurig

van een observatie een algemene regel maken

wetenschap gaat over logica en de echte wereld

wetenschap is een methode van onderzoek

procedures voor wetenschappelijk onderzoek

je leert redeneren, denken en kritisch kijken. Daardoor kun je inzichten toepassen op nieuwe situaties i.p.v. blind anderen volgen.

bruikbaar voor slechts een doel

gebaseerd op waarneming/ervaring

Klopt qua redenering

De manier waarop we de wereld zien

Hoe wordt het onderzoek uitgevoerd?

Inhoudelijke kant: waarover gaat het onderzoek?

Logica van het onderzoeken

Is de leer van de methoden.

onderzoeksobject

Wetenschap is gericht op het genereren van nieuwe kennis, over dingen die we nog niet weten.

Kennis van de werkelijkheid