noyb will also file a lawsuit in the coming weeks, aiming to allow the CJEU to annul the current deal. However, such a lawsuit typically takes 2-3 years until a final decision is reached.

Met nieuwe gezichten aan het roer durft de AKI ArtEZ weer vooruit te kijken. Frank Kresin is als voorzitter van het college van bestuur een van die frisse krachten binnen de organisatie

1985 liet Donna Haraway in Een cyborgmanifest zien dat iedereen (m/v/x) technologische macht zou moeten grijpen. De slimme technerd bevrijdt zich van alle hokjes.

Both Scarlata and Gingras are concerned that papers by less prominent scientists have disappeared as well without anyone realizing. At a minimum, Gingras wants Planck’s papers restored. “Whoever did it, I don’t care,” he says, “just put them [back] in the database. Intellectually, it’s not acceptable.”

The retraction of the second Planck paper, published in 1940, left Gingras and Khelfaoui even more baffled. It also cited copyright violation—yet the piece had never appeared elsewhere. Then Khelfaoui noticed something that added to suspicions that an algorithm was at work. Starting in the 1920s, physicists Niels Bohr and Werner Heisenberg promoted the so-called Copenhagen interpretation of quantum mechanics, which proposes that subatomic particles exist in a strange superposition of multiple states and only cohere into definite form when observed or measured—as in the famous Schrödinger’s cat paradox. Planck opposed this notion, arguing that external reality existed beyond human measurements. In November 1940, philosopher Aloys Müller criticized Planck’s views in a Naturwissenschaften piece titled “Naturwissenschaft und reale Außenwelt” (“Natural Science and the Real External World”). A month later, Planck responded in print—and used the exact same title. This, Gingras and Khelfaoui suspect, caused Springer Nature’s copyright bot to retract the paper as plagiarism decades later, even though the contents of the two essays differ markedly.

Representatives from Springer Nature declined to comment, beyond saying that “detailed information about specific retractions is usually confidential and can only be shared with the relevant authors.” The company also nixed an editorial that Scarlata planned to write about the retractions.

Gingras was especially incensed that Springer Nature deviated from the normal practice of merely slapping the word RETRACTED across the digital version of the paper while still allowing scholars to read the text. Instead, the publisher posted a blank white page with the cryptic phrase, “This article has been withdrawn due to article violation.” Springer Nature is nevertheless still selling the empty PDF for $39.95.

Planck died in 1947, his works are in the public domain in most countries.

The practice was especially common for luminaries like Planck. Albert Einstein did the same (but escaped retractions).

1942 titled “Sinn und Grenzen der exakten Wissenschaft” (“Meaning and Limits of Exact Science”), about how to achieve certainty in scientific knowledge, had also appeared in two other journals and been reprinted twice in books. Repackaging the same work multiple times is considered “self-plagiarism” and frowned upon today—the practice produces copyright conflicts and inflates scholars’ publication records. The Naturwissenschaften site gives “copyright violation” as the reason for the retraction.

The papers, both quietly retracted in 2011, originally appeared in the early 1940s in Naturwissenschaften, a German journal now owned by publishing giant Springer Nature

```dataview list from [[]] and !outgoing([[]]) ```

ESP32

Lees het als een overtuigend prototype van een nieuwe manier van maken. En tegelijk gewoon als mijn verhaal. Over wat me al die jaren heeft gedreven, wat al die nieuwsbrieven met elkaar verbindt en waarom ik nog steeds zo veel energie krijg van nieuwe gereedschappen die mensen meer speelruimte geven

Natuurlijk had er nog een stevige eindredactieronde overheen gekund. Sterker nog, normaal gesproken had ik dat vrijwel zeker gedaan. Nog wat aanscherpen. Hier en daar schrappen. Een paar overgangen gladder maken. Sommige zinnen net iets strakker trekken. Maar dit keer heb ik dat bewust niet gedaan. Juist omdat ik wilde laten zien wat er nu al mogelijk is. Ik heb een uitgebreide prompt, een verzameling instructies, gegeven over bedoeling, workflow en output.

Ik heb met hulp van AI een boek gemaakt op basis van honderden nieuwsbrieven die ik de afgelopen jaren schreef. Iets wat eerder waarschijnlijk een te groot, te duur of te tijdrovend project was geweest, is nu wel maakbaar geworden.

De meeste dingen die ik wil maken, kan ik nu ook maken.

Voor makers, uitgevers en experts met kennis, verhalen of archieven die te klein, te niche of te actueel leken voor een traditioneel boek.

De vraag die mij meer bezighoudt is veel praktischer: welke boeken kunnen nu wel gemaakt worden die eerder zouden zijn blijven liggen?

I have baked Karl Popper in the main company AI skill: everything we create (human or AI) should be challenged.

About the National Security Archive Founded in 1985 by journalists and scholars to check rising government secrecy, the National Security Archive combines a unique range of functions: investigative journalism center, research institute on international affairs, library and archive of declassified U.S. documents ("the world's largest nongovernmental collection" according to the Los Angeles Times), leading non-profit user of the U.S. Freedom of Information Act, public interest law firm defending and expanding public access to government information, global advocate of open government, and indexer and publisher of former secrets.

EuroVoc is managed by the Publications Office of the European Union

EuroVoc is a multilingual, multidisciplinary thesaurus covering the activities of the EU. It contains terms in 24 EU languages (Bulgarian, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Finnish, French, German, Greek, Hungarian, Irish, Italian, Latvian, Lithuanian, Maltese, Polish, Portuguese, Romanian, Slovak, Slovenian, Spanish and Swedish), plus in three languages of countries which are candidate for EU accession: Albanian, Macedonian and Serbian.

Collapse 18 Neuroethics and the Extended Mind Neuroethics and the Extended Mind Neuroethics and the Extended Mind What is the Extended Mind Hypothesis? What is the Extended Mind Hypothesis? The Debate Over the Extended Mind The Debate Over the Extended Mind The Extended Mind Hypothesis and Neuroethics The Extended Mind Hypothesis and Neuroethics Why the Extended Mind Thesis Might Not Matter After All Why the Extended Mind Thesis Might Not Matter After All References References

Abstract Neuroethics offers unprecedented opportunities as well as challenges. The challenges stem from the range of difficult ethical issues, which are confronted by neuroethicists. Issues concerning the nature of consciousness, of personal identity, free will, and so on, are all grist for the neuroethical mill. This article argues that this debate bears centrally on neuroethics and is significant for neuroethics. Whether the best interpretation of the facts to which proponents of the extended mind appeal is that the mind is genuinely extended, or merely embedded, or a reflection on these facts, are not in dispute but they reveal that the domain of neuroethics extends to all the processes and mechanisms subserving cognition, rather than just those processes and mechanisms internal to the skull. Once this fact is recognized both the scope of neuroethics and some of its characteristic concerns will be transformed.

Mijn systeem denkt niet in antwoorden maar in waarschijnlijkhedenDe meeste mensen denken binair: waar of onwaar, relevant of irrelevant. Maar de interessante antwoorden zitten zelden in die uitersten maar in de gradaties ertussen. Iets kan voor zeventig procent waar zijn in de ene context, en voor dertig procent in een andere. Daar bestaat een term voor: fuzzy logic, een formeel wiskundig systeem dat in 1965 werd bedacht door Lotfi Zadeh en dat draait om lidmaatschapsgraden in plaats van harde grenzen.Dat is precies hoe dit systeem werkt. Holmes zegt: het bewijs wijst voor 0.8 naar deze verklaring. Da Vinci zegt: de analogie klopt voor 0.6. Occam zegt: deze factor draagt voor 0.2 bij, schrap hem. De analisten leveren geen ja-of-nee maar gewogen signalen, en de eindredacteuren wegen die signalen tegen elkaar.

More effort, no meaningful benefit. This is what the negative studies measured.

This is where the paradox kicks in. This is where transformative learning lives.

CLI has been on every Unix system since 1971. No schema injection. No server to maintain. No auth overhead. Composable with pipes. And your agent already knows how to use it.It’s been on every machine since 1971. We just forgot to look.

Most of the conversation around MCP is about what it enables. If you flip it - and ask what agents actually need to run efficiently - the math looks pretty broken.

Best Practices Clear triggers: Define specific conditions for activation Focused scope: Each skill should do one thing well Informative prompts: Give Claude clear instructions Error handling: Account for edge cases in prompts Test thoroughly: Verify skills work across scenarios

Variables Available VariableDescription$CHANGED_FILESList of modified files$CURRENT_FILECurrently focused file$PROJECT_ROOTProject root directory$GIT_BRANCHCurrent git branch

Trigger Types TriggerDescriptiononFileChangeFiles matching glob pattern changeonCommandUser invokes a slash commandonGitHookGit operations (commit, push)onScheduleTime-based triggers

2. Create skill.json { "name": "test-runner", "description": "Automatically runs relevant tests when code changes", "triggers": { "onFileChange": ["**/*.ts", "**/*.tsx"], "onCommand": "/test" } }

Skill Structure .claude/skills/ └── my-skill/ ├── skill.json # Skill configuration ├── prompt.md # Instructions for Claude └── scripts/ # Optional helper scripts └── helper.sh

Skills are advanced automation capabilities that Claude can invoke automatically based on context. Skills vs Slash Commands FeatureSlash CommandsSkillsInvocationManual (/command)AutomaticTriggerUser types commandContext-basedComplexitySimple promptsScripts + promptsUse caseRepetitive tasksSmart automation

Test thoroughly: Run commands in different scenarios

Include specific files with curly braces: <!-- .claude/commands/optimize.md --> Analyze {src/utils/helpers.ts} for optimization opportunities.

Include context: Reference relevant files when needed

Use variables: $ARGUMENTS for flexibility

Clear instructions: Be specific about expected output format

Single responsibility: Each command should do one thing well

Using Arguments Commands can accept arguments via $ARGUMENTS: <!-- .claude/commands/explain.md --> Explain $ARGUMENTS in simple terms. Provide: - What it does - Why it's useful - Example usageCopy to clipboard Usage: /explain the useCallback hook

Command Locations # Global commands (available everywhere) ~/.claude/commands/ # Project-specific commands .claude/commands/

De rechtbank komt, gelet op al het hiervoor overwogene, tot de conclusie dat in artikel 4.2, tweede lid, van de Woo noch in enig andere bepaling in de Woo het inzagerecht als bedoeld in artikel 67 van de Verordening is geregeld, omdat op grond van de Woo geen inzage kan worden verkregen in informatie die niet bij de minister berust en daar ook niet had behoren te berusten. Daarmee komt de Woo niet tegemoet aan de volle werking en het nuttig effect van artikel 67, eerste lid, tweede alinea, van de Verordening. De rechtbank is eveneens van oordeel dat de minister, gelet op de beginselen van loyale samenwerking en effectieve rechtsbescherming, op grond van artikel 67, eerste lid, van de Verordening en nu vast staat dat sprake is van milieu-informatie, is gehouden om naar aanleiding van het verzoek van eisers toepassing te geven aan artikel 67, eerste lid, tweede alinea, van de Verordening door de informatie waarom eisers hebben verzocht te verstrekken. Dit houdt in dat de minister de professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen dient te verzoeken om de door eisers gevraagde informatie uit het register aan de minister ter beschikking te stellen.

Tegen deze achtergrond is de rechtbank van oordeel dat is beoogd met artikel 67, eerste lid, van de Verordening te voorzien in een algemene toegang tot informatie uit de registers van gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen voor ten minste de in dit artikel genoemde derde partijen; ook wordt daarmee voorzien in de bevoegdheid van de bevoegde autoriteit om aan een professionele gebruiker te verzoeken om die informatie beschikbaar te stellen indien een verzoek om toegang tot die informatie is gedaan door ten minste een derde partij. Het verhogen van de gezondheid van mens, dier en milieu door middel van onder meer de traceerbaarheid van blootstellingen aan gewasbeschermingsmiddelen te verzekeren en de doeltreffendheid van het toezicht en controle te verbeteren is gebaat bij een toegang tot de informatie in de registers van onder meer professionele gebruikers. Die moet dan meer omvatten dan enkel de gevallen waarin concrete aanleiding bestaat om van overheidswege toezichtbevoegdheden aan te wenden om het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en mogelijk in dat verband begane overtredingen te onderzoeken. Daarbij is van belang dat uit de Verordening niet expliciet blijkt dat de controlerende functie van de toegang tot de registers is voorbehouden aan controle van overheidswege. Dat artikel 67, eerste lid, van de Verordening is ondergebracht in hoofdstuk VIII met de titel “controles”, betekent daarom dat de bevoegdheid van de bevoegde autoriteit om een verzoek te doen om informatie uit de registers is bedoeld om derde partijen toegang te geven tot informatie in de registers van professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen. Derde partijen, zoals omwonenden van percelen waarop gewasbeschermingsmiddelen worden gebruikt, worden met de verstrekking van informatie uit de registers in staat gesteld te controleren in hoeverre gewasbeschermingsmiddelen zijn ingezet in hun fysieke leefomgeving; dit stelt hen in staat tot het maken van gezondheidsoverwegingen.

Artikel 5.1, zevende lid, van de Woo betreft een implementatie van de Richtlijn 2003/4/EG10 over de toegang van het publiek tot milieu-informatie, zoals ook is neergelegd in het Verdrag van Aarhus.11 In de Richtlijn 2003/4/EG is in dit verband overwogen dat – een verruimde – toegang van het publiek tot milieu-informatie en verspreiding van die informatie bijdraagt aan een verhoogd milieubewustzijn, een vrije gedachtewisseling, een doeltreffender deelneming van het publiek aan de milieubesluitvorming en, uiteindelijk, tot een beter milieu. Ook overweegt de rechtbank in dit verband dat het in artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en fundamentele vrijheden (het EVRM) opgenomen recht op privé- en familieleven met zich kan brengen dat op overheidsinstanties een positieve verplichting rust om informatie over -schade aan- het milieu met burgers delen. Zodat zij daarmee in staat worden gesteld gezondheidsafwegingen te maken.12

Artikel 67, eerste lid, tweede alinea, van de Verordening voorziet, naar het oordeel van de rechtbank, anders dan de Woo in een grondslag waaraan de minister in zijn hoedanigheid van bevoegde autoriteit de bevoegdheid ontleent om een professionele gebruiker van gewasbeschermingsmiddelen te verzoeken om relevante informatie uit diens register over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen ter beschikking te stellen indien derde partijen, zoals de drinkwaterindustrie, detailhandelaars of omwonenden een verzoek om toegang tot deze informatie doen aan de minister.

De rechtbank is van oordeel dat de Woo, in het bijzonder artikel 4.2, tweede lid, niet voorziet in een doeltreffende wijze van uitoefenen van het inzagerecht uit artikel 67, eerste lid, van de Verordening, omdat de Woo het uitoefenen van het inzagerecht als bedoeld in de Verordening niet mogelijk maakt. De bevoegdheid tot het vorderen van informatie door een bestuursorgaan is in de Woo immers voorbehouden aan publieke informatie in documenten die bij het bestuursorgaan berusten of hadden behoren te berusten op grond van enig wettelijk voorschrift. Echter, daarvan is, zoals onder rechtsoverweging 10.1 al is overwogen, ten aanzien van de informatie in de registers van gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen geen sprake: deze informatie berust immers niet bij de minister en had daar ook niet behoren te berusten.

De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht met toepassing van de Woo in samenhang met de Verordening heeft besloten op het verzoek van eisers. Daartoe is van belang dat artikel 67, eerste lid, derde alinea, van de Verordening tegen de achtergrond van de nationale procedurele autonomie van lidstaten bepaalt dat de bevoegde autoriteiten overeenkomstig het toepasselijke nationale of Gemeenschapsrecht toegang tot de informatie in de registers verstrekken. Uit de wetsgeschiedenis van een wijziging van de Wgb blijkt dat de wetgever heeft beoogd dat verzoeken om toegang tot informatie als bedoeld in artikel 67 van de Verordening door de minister worden beoordeeld volgens de kaders van artikel 67 van de Verordening en de Wet openbaarheid van bestuur (de Wob).4 De Wob is hierop met ingang van 1 mei 2022 vervangen door de Woo.

Eisers betogen dat de informatie uit het register waar hun verzoek op ziet, niet bij de minister berust en daar ook niet had behoren te berusten als bedoeld in de Woo. Dit betekent volgens hen dat de minister op grond van de Woo niet bevoegd is om naar aanleiding van een verzoek om toegang tot informatie uit een register over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen die informatie te vorderen bij de professionele gebruiker van gewasbeschermingsmiddelen op wiens register het verzoek van eisers ziet. De rechtbank begrijpt het verdere betoog van eisers zo dat zij stellen dat de Verordening, anders dan de Woo, wel voorziet in deze bevoegdheid en dat de Woo om die reden het recht op toegang tot informatie uit artikel 67 van de Verordening frustreert.

De rechtbank overweegt dat in artikel 4, vierde lid, van de Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden (de Wgb) is bepaald dat de minister van LVN belast is met het verstrekken van informatie als bedoeld in artikel 67, eerste lid, derde tekstblok, van de Verordening. Zij is van oordeel dat hieruit volgt dat de minister is aangewezen als de bevoegde autoriteit die is belast met het nemen van besluiten op verzoeken om toegang tot informatie als bedoeld in artikel 67, eerste lid, van de Verordening. Of andere bestuursorganen, zoals eisers stellen, ook informatie uit de registers dienen te verstrekken doet niet ter zake. Zij hebben hun verzoek nu eenmaal onder meer ingediend bij de minister en ook de besluiten op hun verzoek zijn afkomstig van de minister. Daarmee ligt in deze beroepsprocedure ter beoordeling voor of de minister die belast is met verstrekken van informatie uit de registers van professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen op goede gronden tot afwijzing van het verzoek van eisers is gekomen.

dat professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen registers bijhouden van de gewasbeschermingsmiddelen die zij gebruiken, met vermelding van de naam van het gebruikte gewasbeschermingsmiddel, het tijdstip en de dosis van de toepassing, alsook het gebied en het gewas waarop het gewasbeschermingsmiddel werd gebruikt en dat de professionele gebruikers die registers bewaren gedurende ten minste drie jaar. Relevante informatie uit deze registers stellen zij op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit. Derde partijen, zoals de drinkwaterindustrie, detailhandelaars of omwonenden kunnen zich tot de bevoegde instantie wenden met het verzoek om toegang tot deze informatie te verkrijgen. De bevoegde autoriteiten verstrekken toegang tot deze informatie overeenkomstig het toepasselijke nationale of het Gemeenschapsrecht.

The canary trapsBetween 26 and 29 March, I planted four tests in my regular Substack Notes.Trap 1: the contradiction. On 25 March, I posted a note arguing that AI would not replace journalists but would replace the business model that pays for them. On 26 March, I posted a note praising an AI journalism tool that cross-references sources and flags inconsistencies. These two Notes are in deliberate tension. A human who read both might notice. An agent processing each note in isolation would praise both without registering the contradiction.Trap 2: unique phrases and cultural markers. I seeded Notes with references that require contextual knowledge to engage with meaningfully.Trap 3: the fabricated statistic. I embedded a made-up number in an otherwise plausible note about workplace AI adoption. The argument was real: employees spend time managing AI tools, and that time comes from somewhere. But the specific figure, ‘47 minutes,’ was invented. It referred to no study. It was wrapped in confident, specific language designed to sound like a real finding.Trap 4: direct engagement. I tagged specific accounts and asked questions that required a personal answer, not a response to the note’s content.

Substack has a public, read-only API that anyone can use without logging in.

When a response feels smooth, generic, and positive without engaging with the specific argument of a post, that is worth pausing on. Not every generic comment is automated. But the pattern is worth learning to see.

My most active commenters, the ones with 80+ comments, all show the lumpy, uneven patterns of genuine human engagement. High volume is not the signal. Systematic uniformity is.

It is full of real people who have decided that being present is too time-consuming, so they have automated the performance of presence instead.

The dead internet theory, the idea that the web is filling with fake accounts talking to fake accounts, is wrong. Or at least incomplete. The accounts are real. The people are real. What is automated is the act of engagement itself.A real person decided to be present on Substack. Then they delegated that presence to a machine.

Ebs van Heek verkochtde uit 1928 daterende boerderij in 1963 aan G.J. Oosterveld voor diens dochter enschoonzoon W.H. Slikker. Hijzelf ging met zijn vrouw Emmy wonen in een bungalowaan de Kolenbranderweg. Ebs overleed in 1979 op 76-jarige leeftijd, in hetzelfdejaar stierf ook zijn vrouw. Het boerenbedrijf werd beëindigd in 1995. De bijgebou-wen kregen een functie als stalling voor caravans en old-timers en de bijbehorendelandbouwgronden werden verpacht aan andere agrariërs.

Mijn vader Ebs van Heek, de tweede zoon van Hennieen Jet van Heek-ter Kuile (TE), begon in 1928 een ge-mengd bedrijf op de boerderij het Stepelerveld, gele-gen ten noorden van Haaksbergen. De nadruk lag opveeteelt, om precies te zijn op Friese, zwartbonte koei-en, die toentertijd zeer gewaardeerd werden om hunhoge melkproductie. Stepelerveld was een vooruitstre-vend bedrijf waar vanaf het begin machinaal gemolkenwerd.Mijn vader had feeling voor de fokkerij en probeerde samenmet zijn meesterknecht (zoals dat toen nog heette) KlaasZijlstra, die hier ook veel verstand van had, mooi rundveete fokken. Stepelerveld was dan ook befaamd om de fraaiebelijning en grote melkgift van zijn koeien. Talrijk zijnde prijzen die de Marijkes, Melkpotjes en Marriettes (ver-noemd naar Marriette Plehn-van Heek!) hebben gewon-nen.In die tijd was er nog geen sprake van K. I. dus had je eengoede stier nodig om te kunnen fokken. Op Stepelerveldwas dat Adolf. De veestapel werd in 1926 opgebouwd opTeesink, en het was daar dat Adolf werd geboren. Hij werdmeteen herkend als een mooie stier en behaalde op keurin-gen in Twente en Overijssel steeds de eerste prijs.Uiteindelijk – in 1929 – besloot men om met Adolf naarde landelijke keuring op het Malieveld in Den Haag te gaan.Dat ging als volgt: Klaas Zijlstra liep met Adolf van Haaks-bergen naar Hengelo en stapte daar met hem in een vee-agon, waar hij de hele treinreis tot Den Haag in bleef. OpStaatsspoor in den Haag aangekomen liep Klaas met destier door de stad naar het Malieveld. Vanuit Den Haagstuurde hij een briefkaart naar Stepelerveld met de bondigetekst ‘g.a.K.Z.’, ofwel: ‘goed aangekomen Klaas Zijlstra’;dat kostte hem maar een halve cent.Klaas bleef drie dagen in Den Haag en sliep al die tijdbij Adolf in het stro. Na afloop kon hij de stier als kampioenvan Nederland door de ring leiden en werd hem een prach -tige beker overhandigd. Daarna liep Klaas met Adolf ende kampioensbeker naar Staatsspoor, stapte weer in deveewagon en reisde terug naar Hengelo, om vandaar –wederom lopend – met de kampioen van Nederland terugte keren op Stepelerveld.Ik kan me voorstellen dat u dit een ongelofelijk verhaalvindt, maar het is echt zo gebeurd en werd met verve ver-teld door mijn vader en Klaas Zijlstra.25Een ongelofelijk verhaal uit 1929...Adolf, de kampioenstier van StepelerveldAdolf in 1928VanHeek-2012-opm-dr1 21-06-12 14:47 Pagina 25

Boerderijcomplex het Stepelerveld, in 1928 in Interbellum architectuur gebouwd naar ontwerp van de architecten J. van de Lijke en J. Mink jr. (Enschede) in opdracht van E.H.K.J. van Heek. De dienstwoning is in dezelfde stijl als de boerderij ontworpen door de architecten Jans en Henneke uit Hengelo. Het complex bestaat uit een BOERDERIJ VAN HET KOP-ROMP TYPE met aangebouwde KOESTAL, een vrijstaande VARKENSSCHUUR, een DIENSTWONING en een TOEGANGSHEK. Het toegangshek is omstreeks 1880 vervaardigd en in 1928 door Van Heek verplaatst van landgoed Het Ledeboer in Enschede naar de huidige lokatie. Het hek vormde vroeger de achterpoort van Het Teesink in Boekelo, daarvoor stond het bij kasteel Rozenburg in Rotterdam. Omschrijving De voorgevel van de boederij ligt naar het zuiden, de westelijke zijgevel grenst aan de Stepelerveldweg. De varkensschuur ligt noordoostelijk van de boerderij en de houten schuur noordwestelijk. Noordelijk van dit complex, eveneens aan de Stepelerveldweg, ligt de dienstwoning. De hoeve is ook vanaf de Kolenbranderweg bereikbaar via een oprijlaan met het toegangshek. Het hek ligt oostelijk van de hoeve. Waardering Het boerderijcomplex is van cultuur-, architectuurhistorisch en stedebouwkundig belang vanwege: - de betekenis van de familie Van Heek voor de sociaal-economische geschiedenis van Twente - de zeldzaamheid van het Friese kop-romp type boerderij in Twente - de architectonische vormgeving van de onderdelen - de ensemblewaarde van het complex - de beeldbepalende ligging van het complex - de gaafheid van het geheel

BrowsergateWe discovered a massive illegal surveillance operation and privacy breach by Linkedin (Microsoft). Read more about it here:

Our services will enable businesses as commercial users of digital platforms to exercise their data access rights under Art. 6(10) of Regulation (EU) 2022/1925 (Digital Markets Act) and make the obtained data available to authorised third parties.Commercial users can submit a formal data access request through our service and designate third parties authorised to receive their data. The request is transmitted to the respective gatekeeper.

The guide points the reading system to the main content in the book. Typically, the guide includes the cover, the table of contents, and the beginning of the actual text. The guide section is deprecated in ePUB 3.0, but some vendors still use it.