De rechtbank komt, gelet op al het hiervoor overwogene, tot de conclusie dat in artikel 4.2, tweede lid, van de Woo noch in enig andere bepaling in de Woo het inzagerecht als bedoeld in artikel 67 van de Verordening is geregeld, omdat op grond van de Woo geen inzage kan worden verkregen in informatie die niet bij de minister berust en daar ook niet had behoren te berusten. Daarmee komt de Woo niet tegemoet aan de volle werking en het nuttig effect van artikel 67, eerste lid, tweede alinea, van de Verordening. De rechtbank is eveneens van oordeel dat de minister, gelet op de beginselen van loyale samenwerking en effectieve rechtsbescherming, op grond van artikel 67, eerste lid, van de Verordening en nu vast staat dat sprake is van milieu-informatie, is gehouden om naar aanleiding van het verzoek van eisers toepassing te geven aan artikel 67, eerste lid, tweede alinea, van de Verordening door de informatie waarom eisers hebben verzocht te verstrekken. Dit houdt in dat de minister de professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen dient te verzoeken om de door eisers gevraagde informatie uit het register aan de minister ter beschikking te stellen.

Tegen deze achtergrond is de rechtbank van oordeel dat is beoogd met artikel 67, eerste lid, van de Verordening te voorzien in een algemene toegang tot informatie uit de registers van gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen voor ten minste de in dit artikel genoemde derde partijen; ook wordt daarmee voorzien in de bevoegdheid van de bevoegde autoriteit om aan een professionele gebruiker te verzoeken om die informatie beschikbaar te stellen indien een verzoek om toegang tot die informatie is gedaan door ten minste een derde partij. Het verhogen van de gezondheid van mens, dier en milieu door middel van onder meer de traceerbaarheid van blootstellingen aan gewasbeschermingsmiddelen te verzekeren en de doeltreffendheid van het toezicht en controle te verbeteren is gebaat bij een toegang tot de informatie in de registers van onder meer professionele gebruikers. Die moet dan meer omvatten dan enkel de gevallen waarin concrete aanleiding bestaat om van overheidswege toezichtbevoegdheden aan te wenden om het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en mogelijk in dat verband begane overtredingen te onderzoeken. Daarbij is van belang dat uit de Verordening niet expliciet blijkt dat de controlerende functie van de toegang tot de registers is voorbehouden aan controle van overheidswege. Dat artikel 67, eerste lid, van de Verordening is ondergebracht in hoofdstuk VIII met de titel “controles”, betekent daarom dat de bevoegdheid van de bevoegde autoriteit om een verzoek te doen om informatie uit de registers is bedoeld om derde partijen toegang te geven tot informatie in de registers van professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen. Derde partijen, zoals omwonenden van percelen waarop gewasbeschermingsmiddelen worden gebruikt, worden met de verstrekking van informatie uit de registers in staat gesteld te controleren in hoeverre gewasbeschermingsmiddelen zijn ingezet in hun fysieke leefomgeving; dit stelt hen in staat tot het maken van gezondheidsoverwegingen.

Artikel 67, eerste lid, tweede alinea, van de Verordening voorziet, naar het oordeel van de rechtbank, anders dan de Woo in een grondslag waaraan de minister in zijn hoedanigheid van bevoegde autoriteit de bevoegdheid ontleent om een professionele gebruiker van gewasbeschermingsmiddelen te verzoeken om relevante informatie uit diens register over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen ter beschikking te stellen indien derde partijen, zoals de drinkwaterindustrie, detailhandelaars of omwonenden een verzoek om toegang tot deze informatie doen aan de minister.

De rechtbank is van oordeel dat de Woo, in het bijzonder artikel 4.2, tweede lid, niet voorziet in een doeltreffende wijze van uitoefenen van het inzagerecht uit artikel 67, eerste lid, van de Verordening, omdat de Woo het uitoefenen van het inzagerecht als bedoeld in de Verordening niet mogelijk maakt. De bevoegdheid tot het vorderen van informatie door een bestuursorgaan is in de Woo immers voorbehouden aan publieke informatie in documenten die bij het bestuursorgaan berusten of hadden behoren te berusten op grond van enig wettelijk voorschrift. Echter, daarvan is, zoals onder rechtsoverweging 10.1 al is overwogen, ten aanzien van de informatie in de registers van gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen geen sprake: deze informatie berust immers niet bij de minister en had daar ook niet behoren te berusten.

De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht met toepassing van de Woo in samenhang met de Verordening heeft besloten op het verzoek van eisers. Daartoe is van belang dat artikel 67, eerste lid, derde alinea, van de Verordening tegen de achtergrond van de nationale procedurele autonomie van lidstaten bepaalt dat de bevoegde autoriteiten overeenkomstig het toepasselijke nationale of Gemeenschapsrecht toegang tot de informatie in de registers verstrekken. Uit de wetsgeschiedenis van een wijziging van de Wgb blijkt dat de wetgever heeft beoogd dat verzoeken om toegang tot informatie als bedoeld in artikel 67 van de Verordening door de minister worden beoordeeld volgens de kaders van artikel 67 van de Verordening en de Wet openbaarheid van bestuur (de Wob).4 De Wob is hierop met ingang van 1 mei 2022 vervangen door de Woo.

Eisers betogen dat de informatie uit het register waar hun verzoek op ziet, niet bij de minister berust en daar ook niet had behoren te berusten als bedoeld in de Woo. Dit betekent volgens hen dat de minister op grond van de Woo niet bevoegd is om naar aanleiding van een verzoek om toegang tot informatie uit een register over het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen die informatie te vorderen bij de professionele gebruiker van gewasbeschermingsmiddelen op wiens register het verzoek van eisers ziet. De rechtbank begrijpt het verdere betoog van eisers zo dat zij stellen dat de Verordening, anders dan de Woo, wel voorziet in deze bevoegdheid en dat de Woo om die reden het recht op toegang tot informatie uit artikel 67 van de Verordening frustreert.

dat professionele gebruikers van gewasbeschermingsmiddelen registers bijhouden van de gewasbeschermingsmiddelen die zij gebruiken, met vermelding van de naam van het gebruikte gewasbeschermingsmiddel, het tijdstip en de dosis van de toepassing, alsook het gebied en het gewas waarop het gewasbeschermingsmiddel werd gebruikt en dat de professionele gebruikers die registers bewaren gedurende ten minste drie jaar. Relevante informatie uit deze registers stellen zij op verzoek ter beschikking van de bevoegde autoriteit. Derde partijen, zoals de drinkwaterindustrie, detailhandelaars of omwonenden kunnen zich tot de bevoegde instantie wenden met het verzoek om toegang tot deze informatie te verkrijgen. De bevoegde autoriteiten verstrekken toegang tot deze informatie overeenkomstig het toepasselijke nationale of het Gemeenschapsrecht.

main point of this paper again I still feel like it's still valid

the climate of history

Godrej & Boyce's Milind Dukle tells the Business Standard: "From the early 2000 onwards, computers started dominating. All the manufacturers of office typewriters stopped production, except us. Till 2009, we used to produce 10,000 to 12,000 machines a year. "We stopped production in 2009 and were the last company in the world to manufacture office typewriters. Currently, the company has only 500 machines left. The machines are of Godrej Prima, the last typewriter brand from our company, and will be sold at a maximum retail price of Rs 12,000."

Ernest Callenbach’s influential novel Ecotopia (2009 [1975]

le concept de gouvernance renvoie ainsi à l’univers changeant des phénomènes politi-ques et sociaux qui, en tant que tels, sont difficiles à observer (Rayner, 2009).

The field of sensory ecology is based on studying the sensory systems of animals in order to understand what they perceive in their environments and how that is going to affect their interactions with that environment (Dangles et al. 2009).

Modification importante introduite en matière de formationprofessionnelle par la loi n° 2009-1437 du 24 novembre2009 relative à l’orientation et à la formationprofessionnelle tout au long de la vie

La récolte de 2009 a été très faible, pour un grand total d’une seule poche, à cause du gel printanier et de l’hiver quia affecté très sérieusement plusieurs noyers

Imagine that when you reading The Odyssey in a WorldLiterature class, you found you were interested in

Right of Children to Free and Compulsory Education, 2009

Best Practices in Virtual World Educational Content Design

Discipline et droits de la défense41C.A.A. Versailles - 2 juillet 2009 - N° 08VE00134 42Enseignement – Discipline – Procédure – Conseil de discipline – Rectorat d’académie – Substitution de décision - Droits de la défense – Débat contradictoire – Convention européenne des droits de l’Homme – Convention internationale des droits de l’enfant – Exclusion définitive Lorsqu’un recours est formé à l’encontre d’une décision d’un conseil de discipline de l’établissement, la décision du recteur se substitue à celle du conseil de discipline. Par conséquent, les conclusions tendant à l’annulation de la décision du conseil de discipline sont irrecevables. 43Il ne résulte pas des dispositions des articles 7 et 8 du décret du 18 décembre 1985, d’une part, que la circonstance que la principale de l’établissement ait été, en dehors des requérants, la seule personne convoquée alors qu’elle n’était pas témoin des faits litigieux, d’autre part, que la circonstance que les témoins des faits litigieux n’aient pas été convoqués, entachent d’irrégularité la procédure suivie devant la commission académique d’appel. 44Il ne résulte pas de la lecture du procès-verbal de cette commission que les requérants et leur conseil aient été obligés de sortir de la réunion au moment où la principale du collège a été entendue. 45La circonstance que le recteur n’ait pas statué dans le délai d’un mois prévu par l’article 8 du décret du 18 décembre 1985 est sans incidence sur la légalité de l’arrêté du recteur de l’académie de Versailles dès lors que ce délai n’a pas été imparti à l’autorité administrative à peine de nullité. 46Les stipulations de l’article 6-1 de la Convention européenne de sauvegarde des droits de l’homme et des libertés fondamentales, dès lors que le présent litige, qui concerne une sanction disciplinaire, ne porte pas sur des droits et obligations de caractère civil, ni des stipulations des paragraphes 3 et 4 de l’article 40 de la Convention internationale relative aux droits de l’enfant qui sont relatives aux obligations incombant aux États qui doivent s’efforcer de promouvoir l’adoption de lois et de procédures et la mise en place d’institutions spécialement conçues pour les enfants suspectés, accusés ou convaincus d’infraction à la loi pénale. 47Les faits n’étant pas sérieusement contestés, le recteur de l’académie de Versailles a pu, sans commettre d’erreur d’appréciation, décider qu’il convenait de confirmer la sanction d’exclusion définitive prononcée par le conseil de discipline.

Bénéfice du doute ?20C.A.A. Versailles - 2 juillet 2009 - N° 08VE00432 21Enseignement – Discipline – Exclusion définitive – Procédure – Conseil de discipline - Recours - Recteur d’académie – Substitution de décision – Faute – Imputabilité – Poursuites pénales – Relaxe – Bénéfice du doute – Sanction disciplinaire 22Il appartient à l’autorité administrative d’apprécier si les faits étaient suffisamment établis, et dans l’affirmative, s’ils justifiaient l’application d’une sanction disciplinaire. La circonstance que l’élève a été relaxé au bénéfice du doute par le juge pénal est sans influence sur la légalité de la décision attaquée dès lors qu’il ressort des pièces du dossier que les témoignages écrits et concordants émanant de six élèves du collège, même s’ils ont été écrits, pour chacun d’eux, sur une feuille revêtue du cachet de l’établissement, sont suffisamment circonstanciés, corroborés par un courrier des représentants des personnels du collège, et mettent nommément en cause l’élève poursuivi. 23Ainsi, la réalité des faits et leur imputabilité est suffisamment établie. Eu égard à leur gravité, ces faits justifiaient que le recteur de l’académie puisse, sans commettre d’erreur d’appréciation, décider qu’il convenait de confirmer la sanction d’exclusion définitive.

As Matt Taibbi observed way back in 2009 in the midst of the previous bailout, “By creating an urgent crisis that can only be solved by those fluent in a language too complex for ordinary people to understand, the Wall Street crowd has turned the vast majority of Americans into non-participants in their own political future. There is a reason it used to be a crime in the Confederate states to teach a slave to read: Literacy is power. In the age of CDS [credit-default swap] and CDO [collateralized-debt obligation], most of us are financial illiterates. By making an already too-complex economy even more complex, Wall Street has used the [2008] crisis to effect a historic, revolutionary change in our political system – transforming a democracy into a two-tiered state, one with plugged-in financial bureaucrats above and clueless customers below.” [10]

Graduate teaching assistants have voted to unionize, in locals affiliated with the American Federation of Teachers, at Central Michigan University a

Drugs exceeded motor vehicle accidents as a cause of death in 2009, killing at least 37,485 people nationwide, according to preliminary data from the U.S. Centers for Disease Control and Prevention.

Sorcery is considered such a grave concern that, in 2009, the Commission for the Promotion of Virtue and the Prevention of Vice created a specially trained unit to conduct witchcraft investigations.